Nationale Interclub Competitie Seizoen  2011 - 2012

Ronde 6 : 15-01-2012

Deurne 1 - Borgerhout2

Tegen een zwak Borgerhout was het voor de meesten van ons plezierig spelen. Marcel en Robert wonnen snel en gemakkelijk door ongecontroleerd spel van hun tegenstander.
Het was trouwens fijn dat Robert de kracht had gevonden om te komen schaken.

Ook Guy won in vlotte stijl. Guy legde zijn tegenstander duchtig over zijn knie – die na de operatie eind vorige maand al weer bijzonder goed lijkt te werken. Speel vooral de partij na en let op de fraaie slotzet van onze man!

Jan leek de laatste tijd wat moeilijker te kunnen scoren, maar deze keer ging het wel overtuigend.
Met een gemeen trucje maakte hij een pion buit en daar ging het vlotjes verder naar de winst.

In mijn ogen was Helmut de held van de middag. Hij kwam goed uit de opening, maar moest opnieuw een eindspel winnen. Wij laten de winnaar zelf aan het woord:

Ik zat in de eindfase helemaal niet meer fris. Ik weet dat het belangrijk is om in het 5de uur iets te eten maar ik had het thuis vergeten.

Uiteindelijk heb ik de partij gewonnen zoals ik er heel veel win (Guy Dugailliez zegt dat ik er een patent op heb.) Blijven druk zetten op de tegenstander, zonder perse een winstplan te zoeken of te tonen en wachten tot de tegenstander in grote tijdnood komt en de finale blunder (hier zwarts laatste zet La4+) gespeeld wordt.

Ik weet niet in de eindstelling of het zonder de blunder gewonnen is.
Probleem is dat ik de torens niet kan afruilen daar wit dan altijd zijn loper voor de a-pion kan geven met remise (randpion + verkeerde loper over). Zwart moet dus proberen mat te combineren met het oprukken van de pionnen zoals ik tot op zekere hoogte probeerde maar het is misschien onmogelijk.

Ik wou dit eindspel helemaal niet spelen maar ik had Lc8 gemist waardoor ik min of meer geforceerd was het te spelen.

Mijn tegenstander vertelde mij dat hij dit uiterst zeldzaam variantje van het Stauntongambiet 30 jaar geleden eens gezien (gespeeld?) had. Vooraf had ik gezegd tegen Rudi Knors dat ik het graag plat wou houden tegen Jorge omdat ik wist dat hij een veel tactischere dan positionele speler was. Zijn keuze zou een ideale keuze geweest zijn indien ik niet heel toevallig in 2004 het systeem op het bord had gehad door de Franse GM Bouchar Kouatly. Toen heb ik de lange complexe partij verloren (staat in de databases). De zelfgemaakte analyses van de partij kon ik mij nog redelijk herinneren en hierdoor kon ik al snel heel prettig spel verkrijgen.
Ik zou wel eens de analyses moeten opfrissen want ik zie dat de huidige programma's enkele oude varianten
in vraag stellen.

Mijn eigen partij heb ik ervaren als een heel moeilijke. Mijn tegenstander ging in op mijn provocaties en stuurde zijn troepen naar voren, daar bij zijn ontwikkeling verwaarlozend. Uiteindelijk ging hij daarbij te ver en kon ik mijn 6^e punt op rij noteren.

Onderweg had ik vele keuzes die tot zeer uiteenlopende stellingsbeelden hadden kunnen leiden. Mijn ervaring is, dat dit soort partijen veel lastiger zijn dan die met een overheersend thema.

Daniël had achteraf spijt van de afruil van (te) veel lichte stukken in zijn partij. Daardoor bleef het potentieel te beperkt om op winst te spelen. Het is wel zuur als je als enige niet weet te winnen.

Patrick was als laatste nog bezig, al was hij al de hele partij duidelijk aan het roer.