Nationale Interclub Competitie Seizoen  2011 - 2012

Ronde 7 : 29-01-2011

 Zottegem - Deurne

De topwedstrijd van deze ronde, de nummer één, Zottegem,  tegen de nummer twee Deurne.
Beide team waren verzwakt door het ontbreken van beide topborden.
Gelukkig kon Thierry vandaag zijn museum in de steek laten om het gevallen gat aan onze kant te stoppen. 

De start van de dag was al minder gelukkig. Bij ons vertrek in de Esso-club bleek de planning niet te kloppen.
Er stond een middagmenu aangekondigd met in de eerste schotel een toverdrank. Klaas en Johan offreren deze echter pas op Valentijnsdag. Mag ik ons bestuur vragen om voortaan de planning beter te doen, we hadden hem deze ronde goed kunnen gebruiken. Vroeger trokken onze voorouders ook alleen ten strijde na de consumptie van dergelijke dranken. 

Verder waren we goed voorbereid. Robert was zelfs nog naar de kapper geweest.
De mopperende kapper had dubbel tarief gerekend.
Eerst het normale en daarna nog een keer, omdat hij lang had moeten zoeken naar de laatste haren.

Helmut had bananen meegenomen; Daniël zelfs een hele tas met eten.
Zelf had ik mij een nieuwe jas aangemeten. Zottegem in het hartje van de winter is niet mis; vorig jaar had ik deze wedstrijd
gemist door tijdig de warmte van de zomer in Antarctica op te zoeken.
Nu had ik hem nodig om naar de plee te gaan, buiten op de binnenplaats. 

Ook de schaaktechnische voorbereiding was goed verlopen. Guy had met zijn zoontje van drie geoefend.
Het joch herkent inmiddels al drie schaakstukken en kan een echt paard onderscheiden van een schaakpaard.
Hij kent ook al heel wat Spaans van zijn moeder. Dat wordt nog wat. 

De match zelf kende een erg spannend verloop. De opening lukte voor ons prima.
De meesten van ons kwamen terecht in vertrouwde stellingen.
Bij Helmut en bij Pieter leidde dat er toe dat de vrede al snel getekend werd.
We hadden beiden zwart en de tegenstanders wilden blijkbaar niets liever dan een remise.  

Ook onze andere zwartspelers Thierry en Guy kwamen redelijk tot  goed uit de opening.

Thierry stond beter, maar nam met de verkeerde pion terug op g6 (25…fxg6!) en werd toen verrast door 26.Th6 waarna
de witte aanval snel en beslissend aan kracht won.

Guy kon het witte centrum uiteenslaan en stond overweldigend. Toen lette hij even niet op en liet hij toe dat een wit paard
op e5 zijn stelling verlamde. Ik verdenk hem er van dat hij dit alleen maar toeliet om zijn zoontje van goed instructiemateriaal
te kunnen voorzien: PAARD. 

Gelukkig was er compensatie in de partijen van Robert en Patrick.

Robert stond een tijdje iets minder, sloeg remise af en kreeg gelijk toen in tijdnood zijn tegenstander blunderde met 33…Lxb5.
Het was verrassend genoeg onmiddellijk uit.

Ook Patrick stond steeds wat minder, bood zelfs remise aan, maar ook zijn tegenstander blunderde vreselijk.

Het zat ons bepaald niet tegen aan deze borden. 

Zo stond het 3-3 met nog de partijen van Daniël en Marcel te gaan. 

Marcel stond de hele partij gelijk, maar gedroeg zich in tijdnood niet op een wijze die je van een oude rot zou verwachten.
In plaats van zijn tegenstander die in flinke tijdnood verkeerde, onder druk te houden begon Marcel te ruilen in de valse hoop
dat hij een gewonnen pionneneindspel zou overhouden. Dat was dus niet zo. Remise dus.  

Daniël had steeds het beste van het spel gehad, maar liet zich in de tijdnoodfase in een gecompliceerde stelling verrassen.
Na enkele wederzijdse fouten belandde Daniël toen in een eindspel met een kwaliteit minder.
Hij had echter meer dan voldoende compensatie in de vorm van een sterke loper.
Zijn tegenstander meende remise te moeten aanbieden – wat de match op een gelijkspel zou doen eindigen en de toppositie van Zottegem zou consolideren - en toen ging Daniël denken, denken, denken…

Hij vond het winstplan, kwam totaal gewonnen te staan, maar maakte toen de ene fout na de andere en miste een paar directe winsten (56.Le6, 57.c5, 58.Le6). Uiteindelijk liet hij toe dat een eerst volkomen opgesloten vijandige toren zijn stelling binnen kon vallen.
Het was nog steeds minstens remise met 66.Ka1, maar na Daniel’s laatste fout kon zijn tegenstander een beslissende minorpromotie uitvoeren. Deze was gedwongen, anders had Daniël toch nog gewonnen. Een dramatische nederlaag vanuit een gewonnen stelling.

Zo boven de 40 moet je niet alleen zuinig zijn met je tijd, maar ook met je energie. Anders blokkeer je volkomen in het laatste uur.
Dat overkwam beide spelers in deze partij. Het was een loterij, geen schaakpartij. 

Al met al een zotte partij in een dwaze match waar we heel wat lering uit kunnen trekken.
Wat wil je trouwens anders bij een match die gespeeld wordt in Oom(Jan)bergen bij Zottegem te midden van een luidruchtige kinderschare van kleine neefjes? 

Zo aan het eind van de match bekruipt je toch het gevoel dat de punten ons ontstolen zijn.
Nu nog maar hopen, dat de Antwerpse museumcollecties niet zoek zijn.

Zottegem 2 - Deurne 2

Zondag 29 januari staat in het teken van de zevende ronde van de Nationale Interclub, waarbij twee ploegen van de Koninklijke naar Zottegem zullen afreizen.

Zottegem is gelegen in Oost Vlaanderen, waar de glooiingen in het landschap laten zien dat Vlaams Brabant er niet ver vandaan is.
In ontmoetingscentrum Van Oombergen treffen we een speellokaal aan waar een kleine 100 man aan de bak mogen, verdeeld over twee knusse speelzalen. Doordat één ploeg vrijaf is, zullen 9 teams van Zottegem het opnemen tegen teams uit Deurne (2), Aalst (3), KGRSL (3) en één team uit het Brusselse Woluwe.

Het barteam mag bij aanvang van de matchen flink aan de bak, want een prima koffie nodigt uit tot veel koffieklanten.
Maar als de kop eraf is weet het de verwerking van de bestellingen en de vaat soepeltjes draaiend te houden, zodat de schakers zich maar om één ding dienen te bekommeren: schaken.

KSK Deurne 2 neemt het op tegen het tweede team van de gastheren, die samen met Geel alle te behalen matchpunten heeft, maar één bordpunt meer heeft en een gemiddelde elo-sterkte hebben van ruim 200 hoger dan die van het tweede van KSK Deurne.

Over het algemeen wordt er kalm en solide geopend, maar op bord 3 gaan Ismail Tamer en Luc Saligo rap door de openingsfase, waarbij zwart twee fianchetto-lopers opstelt. Krijgt een witte loper op e5 te verwerken die de zwarte stelling stevig verlamt. Ismail vindt niet de oplossing die loper tot afruil dwingt waarbij zijn eigen loper behouden kan blijven en beide zwarte veldenlopers verdwijnen van het bord. De verzwakte koningsvleugel is vervolgens onbereikbaar voor stukken op de damevleugel die ondersteuning kan bieden, waardoor er geen antwoord is op de opmarcherende witte koningspionnen. Met uitzicht op mat-in-2 capituleert Ismail en staat het 1 - 0 voor de thuisploeg.

Guido Leyssen en Jan Verstraeten werken aan een gesloten pionnenformatie, waarachter de stukken naar wisselende posities manoeuvreren. Het afruilen van de pionnen levert voor zwart twee verbonden, gepasseerde vrijpionnen. Maar daarvoor moet een vol stuk ingeleverd worden. Verder vereenvoudiging van de stelling maakt dat de verbonden pionnen onhoudbaar geworden zijn, waardoor Zottegem op 2 - 0 komt.

Pascal Francois moet de controle over de c-lijn overlaten aan de zwarte formatie, maar kan zelf een open g-lijn benutten voor een koningsaanval die net niet doortastend genoeg is. Pieter Saligo neemt het initiatief vervolgens over, betrekt zijn zware stukken erbij,
wint de dame en de bezoekers moeten alle zeilen bijzetten om nog zicht te houden op één matchpunt.

Evenals Tamer krijgt Ronny en opponentsloper op de 5e rij te verwerken, echter ten koste van een pion. Via de f-lijn wordt de formatie van Geoffrey Poelman stevig onder vuur genomen, maar als de sterke loper het passieve paard op f6 naar de stal verwijst is het kruit snel vergaan. Een zwarte tegenstoot kost een volle toren, waarmee Zottegem de matchpunten in huis heeft.

Fernand de Combes nodigt David Roos uit tot vroege dameruil, maar deze manoeuvre kost tempo door het tussenplaatsen van een loper. Wit heeft in b4 een zwak veld, waardoor er een ware manege ontstaat op de damevleugel, waar paarden van beide kleuren een stevig koppel vormen. Het initiatief ligt echter bij de witte formatie.
Een poging van zwart deze te doorbreken met een stukoffer biedt met daarvoor twee pionnen onvoldoende compensatie.
De 40ste zet wordt met het verlopen van zwarts tijd net niet gehaald, wat voor Fernand een prima alternatief is voor opgave.

Meir Krukowsky begint deze middag met een half uurtje snipperen, maar zal die tijd ruimschoots goed maken en zet een prachtige partij op het bord tegen Yasseen de Herdt. In een Najdorf komt een loper op e3, voordat deze een rondreis maakt over de koningsvleugel en op f2 terecht komt. De verzwakte zwarte koningspionnenformatie wordt bespeeld, waardoor de e-lijn overvol
wordt met drie van deze pionnen en de g-pion een zee van ruimte voor zich weet. Doch Yasseen weet alle stukken juist op tijd
tot afruil te dwingen, waardoor het een zwarte pion is die onbereikbaar geworden is.
Na bijna 6 uur strijd is de match gelopen, liegen de cijfers niet; maar het is een boeiende schaakmiddag geweest.

Paul Koks